Rynek Sztuki Współczesnej

Polscy malarze współcześni na aukcjach i w galeriach, ceny obrazów i instalacji

Wpis

środa, 18 września 2013

Zdzisław Beksiński - notowania aukcyjne, ceny obrazów

Zdzisław Beksiński ceny obrazów Galeria DESA UNICUM:

 

Zdzisław Beksiński (1929 Sanok - 2005 Warszawa)

Bez tytułu, 1983 r. olej/płyta
87 x 87 cm sygn. i dat. 'Beksiński 1983'

CENA SPRZEDAŻY 120 000 zł


 Zdzisław Beksiński na aukcji w Domu Aukcyjnym AGRA ART:

 

http://img542.imageshack.us/img542/5729/beksinski7204000.jpg

 

Tytuł:     BEZ TYTUŁU, 1972

Autor:    Beksiński Zdzisław (1929 - 2005

)Rozmiary:     61 x 73 cm

Technika:     olej, płyta pilśniowa

Opis:sygnowany na odwrocie pionowo wzdłuż l. kraw.: BEKSIŃSKI | 1972

 Data aukcji Cena wywoławcza (PLN) Cena wywoławcza (~USD) Cena wywoławcza (~EURO) Cena uzyskana (PLN) Cena uzyskana (~USD) Cena uzyskana (~EURO)
 2010-12-05 50 000 16 666 12 500 76 000 25 333 19 000  
 2003-04-13 50 000 11 904   - - -  



 

BEKSIŃSKI Zdzisław Bez tytułu, 1971 r.

olej/płyta pilśniowa, 92 x 75 cm

sygnowany i datowany na odwrociu: `BEKSIŃSKI | 1971`Estymacja: 80 000 - 95 000 złCena wywoławcza : 65 000 zł 

cena wywoławcza: 65 000 zł,  cena sprzedaży : 70 000 zł

26 marca 2013 Aukcja Sztuki Współczesnej, DESA UNICUM




Oferta sprzedaży aktualnych prac artysty w galeriach: 

http://www.desa.pl/pl/wystawy/13876_zdzislaw-beksinski.html

http://www.galeria-esta.pl/prace.php?artysta=1

 


 

Zdzisław Beksiński (ur. 24 lutego 1929 w Sanoku, zm. 21 lutego 2005 w Warszawie) - polski malarz, rysownik, rzeźbiarz, fotografik i artysta posługujący się grafiką komputerową.W 1952 roku ukończył wydział architektury na Politechnice Krakowskiej.Niewątpliwie był on jednym z najwybitniejszych polskich malarzy współczesnych, i jednym z uznanych na świecie malarzy podejmujący temat śmierci i marności .Jego żona Zofia zmarła po ciężkiej chorobie, a syn Tomasz popełnił samobójstwo. Zdzisław Beksiński rozpoczął swoją twórczość jako fotografik, prezentując w 1958r znakomite prace na kilku wystawach w Warszawie, Gliwicach i Poznaniu. Mało kto kojarzy Beksińskiego z czarno-białymi zdjęciami. Jednak to właśnie one rozpoczęły jego drogę do wielkiej sławy. Jego fotografie przedstawiały ludzkie postacie, często w niecodziennych pozach: skulone, jakby bały się czegoś, modelki były owinięte sznurkami, deformującymi ich ciała. Robił zdjęcia piękne, estetyczne, ale zarazem brutalne. Beksiński "pastwi" się nad żywą osobą, sadystycznie deformuje ciała ludzkie. To motywy często spotykane w późniejszej twórczości artysty. Można jednak spotkać również inne zdjęcia, piękne i łagodne, jak chociażby portret brodatego starca.Jednak to twórczość malarska, przyniosła mu pierwsze sukcesy. W 1964r w Starej Pomarańczarni w Warszawie Janusz Bogucki zorganizował wystawę artysty, która okazała się pierwszym poważniejszym sukcesem, gdyż wszystkie wystawiane prace artysty zostały sprzedane. Wystawa przygotowana przez Boguckiego w roku 1974 prezentowała obrazy wczesnego nurtu, który po latach został przez artystę nazwany "okresem fantastycznym", a trwał w biografii twórczej Beksińskiego do lat 80.Niezwykła siła wyobraźni swobodnie uzewnętrzniła się w jego malarstwie. Do własnej formy wypowiedzi, stworzenia warsztatu artystycznego dochodził Beksiński żmudną, zupełnie samotną pracą bez korekt profesorów i kolegów. Zdzisław Beksiński otwierał się na podświadomość , nie bojąc się tego, co w niej znajdzie i z tych właśnie rysunkowych doświadczeń zaczęło się kształtować malarstwo "okresu fantastycznego". Utrwaliła się też wtedy technika, której artysta pozostał do końca wierny - malarstwo olejne na płycie pilśniowej. Wykorzystując gładką stronę płyty pilśniowej malował w taki sposób, aby zatrzeć wszelki ślady pędzla, utajnić cały proces malarski. Obraz miał się stać lustrzanym odbiciem wewnętrznej wizji, patrząc nań miało się całkowicie zapomnieć o technice malowania i o samej " malarskości" dzieła. Mówił wówczas: "pragnę malować tak, jakbym fotografował marzenia i sny. Jest to więc z pozoru realna rzeczywistość , która jednak zawiera ogromną ilość fantastycznych szczegółów. Być może u innych ludzi sen i wyobraźnia działają w odmienny sposób u mnie zawsze są to obrazy z reguły realistyczne, jeśli idzie o światłocień i perspektywę". Pokazując tego typu malarstwo w Warszawie w 1972r podzielił odbiorców na zagorzałych wrogów, uważających to, co robi za rzeczywistość pozaartystyczną czy wręcz za kicz, oraz na gorących wielbicieli uznających jego twórczość za najciekawsze objawienie sztuki współczesnej. Dokonał też rzeczy niespotykanej: wzbudził zainteresowanie masowego odbiorcy, dość przecież obojętnego na wszelkie sprawy sztuki najnowszej.Publiczność zmęczona eksperymentami formalnymi, a może także pewną monotonią wyobcowanego języka plastycznego awangardy z zainteresowaniem zwróciła się ku malarstwu, które z niezwykłym dramatyzmem wyrażało niepokoje swojej epoki, używając do tego środków tradycyjnych. Artysta penetrując podświadomość docierał zarazem do podobnych potrzeb widza rozbudzonych przez psychoanalizę i egzystencjalizm. Wizyjność i mroczna tajemniczość przeniosły płaszczyznę doświadczenia odbiorcy z kontemplacji estetycznej i intelektualnej do sfery psychologicznej. 

Szczegóły wpisu

Tagi:
Kategoria:
Autor(ka):
lemke
Czas publikacji:
środa, 18 września 2013 22:23